|
ครั้งเมื่อสมัยผมก้าวเท้าออกจากบ้าน มาเล่าเรียนศึกหาความรู้ในเมืงกรุง กรุงเทพเมืองศิวิไล
ในใจผมคิดว่าเมื่อผมได้ศึกษาเล่าเรียนมีความรู้ ความสามารถด้านใดด้านหนึ่งเเล้ว ผมจะกลับบ้าน
กลับไปพัฒนาบ้านเกิดของตัวเอง อยากทำอะไรให้บ้านเกิดของตัวเองดีขึ้นกว่าเดิม เเต่จนเเล้ว
จนรอด ความคิดของผมก็ยังคงเป็นเพียงเเค่ความคิดอยู่อย่างนั้น ทุกวันนี้ผมก็ยังคงต้งใช้ชีวิตอยู่
ในเมืองหลวง ทำมาหากินเลี้ยงชีพในเมืองหลวง เมืองเเห่งเเสงสีเมืองที่ไม่มีวันหลับไหล จะด้วยสาเหตุ
อะไรก็ตามเเต่ เเต่ผมก็ยังคงคิดว่า ซักวันหนึ่งผมจะได้กลับไป กลับไปทำในสิ่งที่ตัวเองตั้งใจไว้ตั้งเเต่
วัยเยาว์ ทุกครั้งที่ผมได้ยินได้ทราบข่าวคราว ของบุคคลต่างๆที่เข้ามาไขว่คว้าหาความรู้ในเมืองหลวง
เเล้วหอบปริญญาบัตรกลับไปพัฒนาบ้านเกิด ผมจะรู้สึกดีปลาบปลื้มซะมากมาย เหมือนกับตัวเองได้
ทำสิ่งนั้นซะเอง เเละบุคคลต่างๆที่จะกล่าวถึงนี้ ขอให้ท่านรับรู้ว่าผมปลาบปลื้มและซึ้งใจกับการกระทำ
พวกท่านจริงๆ
ผมหวังว่าท่านใดที่ได้อ่านเรื่องราวเหล่านี้ คงรู้สึกดีรู้สึกปลื้มเเละรู้สึกรักบ้านเกิดของตัวเองมาก
ขึ้น..ถ้ามีโอกาสก็กลับไปนะครับ กลับไปพัฒนาบ้านเกิดของเรา
ข้อมูลจากนิตยสาร ฅ.ฅน บริษัท ทีวีบูรพา จำกัด
. เขียนความคิดเห็น (0 ความคิดเห็น) |